Annelies zag er moe uit. Ze vertelde dat ze haar moeder al zo vaak had gevraagd om niet meer te zeuren over kleinkinderen. Annelies wilde heel graag kinderen. Zij had daar wel enige tijd over getwijfeld. Annelies had een leuke baan, had een lieve vriend met wie ze oud wilde worden, maar kinderen??
Moeder drong echter steeds vaker aan om snel kinderen te nemen. Ze waarschuwde Annelies dat haar vriend het misschien uit zou maken als ze geen kinderen wilde. Enkele keren had Annelies aan moeder gezegd dat ze het niet prettig vond dat moeder dit steeds benadrukte.
Maar moeder hield niet op. En ook op andere vlakken bemoeide moeder zich met haar leven. En vaak op zeer negatieve manier. Als Annelies een andere baan wilde, ging moeder vertellen dat het haar vast niet zou lukken, dat ze beter vast kon houden aan haar huidige baan. Moeder stond bekend om haar moeilijke gedrag, met haar zoon en diens kinderen had ze al enkele jaren geen contact meer, puur omdat men haar niet langer kon verdragen.
Annelies had medelijden met haar moeder, maar bemerkte de laatste tijd dat ze haar telefoon niet opnam als ze haar moeders telefoonnummer herkende. Ze wilde het contact niet verbreken maar was er eigenlijk wel een beetje mee bezig.
De tip die ik gaf was: vertel je moeder duidelijk wat je wel en niet wilt, en geef aan dat je er consequenties aan verbindt als ze het toch doet. Zeg erbij dat je er niet op uit bent om het contact te verbreken, maar dat je wel naar huis gaat als moeder zich bemoeit met dingen die haar niet aangaan. Zeg ook, dat je wel gewoon terug zult komen, maar dat je telkens als ze dit gedrag vertoont, jezelf beschermt door weg te gaan.
In het gesprek daarna vertelde Annelies dat ze 2x de telefoon had neergelegd nadat moeder weer begon, en dat ze een keer was weggegaan. Daarna was het gedrag van moeder een stuk verbeterd. Een jaartje later bleek het lastige gedrag nog hoogst zelden voor te komen. Niet altijd slaag ik erin in 2 gesprekken het doel te bereiken.
Nellie Toestelnummer 1015