Margriet:"in die moeilijke tijd, waarin ik zo'n behoefte had om met iemand te praten, ontstond mijn idee voor een hulplijn".
Maddy: “Na een huwelijk van zestien jaar, nam ik de grote stap om samen met mijn vier jonge dochters een eigen leven op te bouwen. Zonder allimentatie van mijn ex, want hij kon maar net zichzelf bedruipen. De jaren die volgden waren pittig. Drie dochters hebben ppd-nos, een vorm van autisme, en vroegen zo veel van mijn aandacht dat het voor mij onmogelijk bleek om te gaan werken. Ze waren druk, agressief soms, waardoor ik ze niet met een oppas alleen kon laten. Bovendien was ik erg veel tijd kwijt met bezoeken aan psychologen en Ouderbegeleiding. Gelukkig kreeg ik een uitkering; daarmee lukte het me om de eindjes aan elkaar te knopen. Mét creativiteit, optimisme en hulp van mijn vader en goede vriend Lukas.
Wat is het toch fijn om lieve mensen om je heen te hebben. Zéker in tijden dat je er alleen voor staat. Mijn vader was mijn grote held. Iemand die je volledig kon vertrouwen, altijd een luisterend oor bood en voor iedereen klaarstond. Hij stopte me geregeld iets extra’s toe en sprong in als ik het logistiek even niet redde met de kinderen. Dankzij hem, maar ook dankzij de steun van Lukas, kon ik een studie beginnen – massage en magnetiseren - én mijn diploma’s halen. Het was een enorme klap voor mij, toen deze twee sterke mannen in mijn leven plotseling en heel kort na elkaar overleden. Mijn vader door een ski-ongeluk, Lukas aan kanker.
Ik viel in een gat. In het drukke leven dat ik leidde met mijn dochters had ik geen tijd om te rouwen. Pas ’s avonds in bed, als ik alleen was, voelde ik de behoefte om te praten, maar kon ik niemand meer bellen. In die tijd kreeg ik het idee om een bellijn op te zetten met gediplomeerde hulpverleners, mensen die 24 uur per dag bereikbaar zijn, die luisteren en begrijpen en eventueel deskundig advies kunnen geven. Ik zette advertenties en daarop reageerden psychologen, pedagogen, lifecoachen, allemaal mensen met het hart op de juiste plaats want veel verdienen zouden ze hier niet mee. Heel trots was ik toen we van start gingen; samen hopen we dat veel mensen zich via onze bellijn écht geholpen voelen.
Vaak heb ik met mijn handen in het haar gestaan, niet alleen vlak na de dood van mijn vader en Lukas omdat ik geen plek vond voor mijn rouwverwerking, maar ook eerder, als een van mijn dochters zo boos was dat ik haar niet meer kon bereiken. Wat zou het fijn zijn geweest als ik dankzij een simpel telefoontje even op weg was geholpen met een duidelijk advies of aanmoediging.